Yabancıların Türkiye’de çalışma izni
Yabancıların Türkiye’de çalışma izni’ni düzenleyen kanun, 4817 Sayılı Yabancıların Türkiye’de Çalışma İzni Hakkındaki Kanun’dur.
Çalışma izni Hakkında 4817 sayılı Kanuna göre, Yabancıların Türkiye’de çalışma izni belgesini vermeye yetkili merci Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’dır.
Çalışma izni ile işveren ve işyeri bağlamı
Yabancıların Türkiye’de çalışma izni
Çalışma izni belirli bir işyeri veya işletme üzerinden verilebilmektedir. Yabancılara istedikleri herhangi bir işyerinde çalışabilmesine imkân veren bir izin sistemi mevcut değildir.
- *Çalışma izni başvurularının yabancı şahsı çalıştırmak isteyen işveren tarafından yapılması zorunludur.
- *İşveren, bu başvuruyu avukatlarımız aracılığıyla da yapabilmektedir.
Bu sayede profesyonel hukuki destek alarak yabancıların Türkiye’de çalışma izni almaları kolaylaşmaktadır.
Yabancıların Türkiye’de çalışma izni belirli bir işyeri veya konutta çalışmak üzere verilmekte olup, yabancının bu işyerinden ayrılması halinde izin geçerliliğini yitirmektedir.
Yeni işvereninin Bakanlığa Yabancıların Türkiye’de çalışma izni başvurusunda bulunarak kendi işyerinde çalıştırmak üzere işçisi için yeni bir çalışma izni alması gerekmektedir. Ayrıca çalışma izni talep edilen işyerinde her bir yabancı için en az beş Türk vatandaşının istihdamı da zorunludur.
Çalışma İzni ve Avukat ekibimiz
Görüldüğü üzere Yabancıların Türkiye’de çalışma izni birtakım sıkı şartlara bağlanmıştır ve söz konusu kanuna hâkim, konusunda uzman avukatlar gerekmektedir. Ekibimiz bu konuda uzman avukatlardan oluşup en kısa sürede yabancıların oturum ve Yabancıların Türkiye’de çalışma izni konusunda en iyi hizmeti sunmaktadır.
Yabancıların Türkiye’de çalışma izni ile alakalı Yargıtay kararı
YARGITAY 9. Hukuk Dairesi 2004/24583 E., 2005/20488 K. – Yabancıların Türkiye’de çalışma izni –
Çalışma izni ile alakalı Yargıtay kararı özeti
Özet: Davacı işçi yabancı uyruklu olup,
- Davalı özel üniversite bünyesinde 9 yılı aşkın süre her yıl yenilenen iş sözleşmeleriyle çalışmıştır,
- Taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesine dayanıp dayanmadığı uyuşmazlığı oluşturmaktadır,
- Davacı işçi, zincirleme olarak yapılan iş sözleşmeleri nedeniyle iş ilişkisinin belirsiz süreli hale dönüştüğünü ileri sürerek ihbar tazminatı isteğinde bulunmuş,
- Davalı işveren ise davacının konumu gereği her yıl birer yıllık sözleşmelerin yapıldığını ve belirsiz süreli hale dönüşmeyeceğini savunmuştur.
Çalışma izni ile alakalı Yargıtay kararı içeriği
Sorunun çözümü için 4817 sayılı Türkiye’de çalışma izni Hakkında Kanun çerçevesinde yabancıların izinlerinin alınıp alınmadığı önem kazanmaktadır. Gerçekten anılan Yabancıların Türkiye’de çalışma izni Kanunun 5. maddesinde, ikamet izninin süresi, iş sözleşmesinin veya işin süresine göre en çok bir yıl için yabancı uyruklu işçiye çalışma izni verileceği kurala bağlanmıştır. Yabancıların Türkiye’de çalışma izni Kanunun 6. maddesinde ise, belli koşullar dâhilinde süresiz çalışma izni, verilebileceği hükmü mevcuttur. Davacı işçi yönünden ne şekilde çalışma izinlerinin alındığının tespiti ile sorunun buna göre çözümü gerekir. Yabancıların Türkiye’de çalışma izni birer yıllık olarak alınmış olması halinde iş sözleşmesinin de aynı sürelerle birer yıllık olarak yapılması yerinde bir uygulama olup, birbirini takip eden birden fazla sayıda sözleşme yapılmış olması, iş sözleşmesini belirsiz süreli hale dönüştürmeyecektir. Davacı işçi için çalışma izni alınmamış olması veya bu iznin süresiz olarak alınması hallerinde ise, iş sözleşmesinin belirsiz süreli hale dönüştüğünün kabulü gerekir. Bu ihtimalde ihbar tazminatı isteğinin şimdiki gibi kabulüne karar verilmelidir.
Yapılan bu açıklamalara göre gerekli araştırmaya gidilmek ve sonucuna göre bir karar vermek üzere hükmün bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMASINA) karar verilmiştir.